close
چت روم
گاوچاه، سنتی‌ترین روش آبکشی از چاه در شهر ورزنه

گاوچاه، سنتی‌ترین روش آبکشی از چاه در شهر ورزنه

تازه ترین انتشار یافته ها
پیغام مدیر
از این که سایت ما را به عنوان سایت مورد نیاز خود انتخاب کرده اید متشکریم.

نگاه کوتاه

ورزنه نام کویر دیدنی است که فاصله ماسه‌زار آن تا اصفهان 110 کیلومتر است و وسعت تل‌ماسه‌ها بالغ بر 17 هزار هکتار است.انواع اشکال حاصل فرسایش باد را در کویر ورزنه مى‌توان دید, اشکالی مانند تپه‌هاى ماسه‌اى طولى، تپه‌هاى هلالى، هرم‌هاى ماسه‌اى و امواج روى ماسه‌ها که اصطلاحاً به آنها ریپل مارک گفته مى‌شود , چشم‌انداز ماسه‌ها از بالاى تل‌ماسه‌ها بسیار زیبا و بکر به نظر مى‌آید .
نوع پوشش گیاهى آن و سکوت زیباى حکمفرما بر آن براى تمام گردشگران روزى زیبا خلق مى‌کند و ارتفاع تل‌ماسه‌هاى ورزنه نسبت به برخى نقاط بلندتر و در برخى نقاط به 100 متر نیز مى‌رسد.
سایت کویری"واحه" با مساحت زمینی در مجموعه 100 هزار متر مربع است که 11 هزار و 159 متر ساخت شده است، این طرح بزرگترین طرح گردشگری کویری ایران است که به لحاظ ابعاد و وسعت قابل قیاس با کویر کشورهای قطر و امارات است.
مجموعه گردشگری"واحه" در 110 کیلومتری اصفهان است که نزدیک‌ترین منطقه شهری به این سایت گردشگری شهر تاریخی ورزنه است.
این مجموعه تفریحی گردشگری کویری دارای دو رستوران با ظرفیت 840 نفر، یک سالن کنسرت روباز با ظرفیت یک هزار و 800 نفر، یک شربت‌خانه با ظرفیت حدود 300 نفر، 15 سوئیت اقامتی با ظرفیت تکمیلی 120 نفر، تعمیرگاه، پمپ بنزین، رصد‌خانه، پیست شترسواری، پیست موتورسواری، کمپینگ، باشگاه هواپیمای تفریحی، پینت‌بال، باشگاه تیراندازی، مجموعه ...مشاهده کامل متن آب‌درمانی و باغ انار است.
راه‌های دسترسی به کویر ورزنه

۱- اصفهان – فلکه بزرگمهر – بیمارستان چمران – سه راه پینارت – دستجاء – شاتور – اژیه – ورزنه   ۱۰۵ کیلومتر- آسفالت

۲- اصفهان – پارک آبشار – دشتی – زیار- برسیان -شاتور – اژیه – ورزنه  ۱۰۹ کیلومتر – آسفالت

۳- اصفهان – خیابان جی – کوهپایه – هرند – قورتان –ورزنه ۱۱۰ کیلومتر- آسفالت

۴- اصفهان – خیابان جی – کوهپایه – هرند- اژیه – ورزنه ۱۲۰ کیلومتر- آسفالت

۵- شهرضا –کیلومتر ۱۴ جاده شهرضا اصفهان – پرزان – محمد آباد – نیک آباد – اژیه – ورزنه  ۱۰۸ کیلومتر- آسفالت

۶- نائین – کیلومتر ۳۳ جاده نائین اصفهان – ورزنه ۶۷ کیلومتر- آسفالت

۷- بزرگراه اصفهان شیراز – ایزدخواست – امین آباد- الله آباد – رامشه – حسن آباد جرقویه – ورزنه ۱۶۰ کیلومتر – آسفالت

۸- یزد – فولا الیاژی – خضر آباد – ندوشن – قلعه خرگوشی – تالاب گاوخونی – ورزنه ۱۹۰ کیلومتر (جاده خاکی و در دست مطالعه و احداث مسیر تاریخی جاده ابریشم)


کویر ورزنه، در دسترس‌ترین و نزدیک‌ترین کویر به مرکز استان است که فاصله ماسه‌زار آن تا شهر اصفهان 110 کیلومتر برآورد شده و با سفر یک روزه هم می‌توان از این منطقه بازدید کرد. وسعت تلماسه‌های این منطقه بالغ بر ۱۷ هزار هکتار است و انواع اشکال حاصل فرسایش باد را مى‌توان در آن مشاهده کرد. وجود تپه‌هاى ماسه‌اى طولى، تپه‌هاى هلالى، هرم‌هاى ماسه‌اى و امواج روى ماسه‌ها که به آنها ریپل مارک گفته مى‌شود، چشم‌انداز بسیار زیبا و بکری را ایجاد کرده و نوع پوشش گیاهى و سکوت زیباى حکمفرما بر آن براى تمام گردشگران سفری زیبا را خلق مى‌کند.
عکس 1:شربتخانه سنتی کویر ورزنه؛ اصفهان
عکس 2:شترسواری؛ کویر ورزنه ؛ شرق اصفهان
عکس 3:پرواز تفریحی پاراگلایدر؛ کویر ورزنه؛ اصفهان 
عکس4:قایق سواری؛ زنده رود؛ پارک ساحلی؛ ورزنه؛ شرق اصفهان
عکس5:سفره بافی؛ ورزنه؛ شرق اصفهان

عکس6:تپه های ماسه ای؛ ورزنه؛ شرق اصفهان 

عکس7:طالاب گاو خونی؛ ورزنه؛ شرق اصفهان 

عکس8:سافاری سواری؛ ورزنه؛ شرق اصفهان 

و...

 

 

گاوچاه، سنتی‌ترین روش آبکشی از چاه در شهر ورزنه

گاوچاه، سنتی‌ترین روش آبکشی از چاه در شهر ورزنه

انسان از گذشته دور واز زمانی که به کشاورزی مشغول شد یا در کنار چشمه ویادر کنار رودخانه به استفاده ومهار آب افتاد ؛ چشمه‌ها به لحاظ اینکه در سطح زمین جریان داشت تها زحمت هدایت آب به زمین‌های کشاورزی را می‌طلبید اما گود بودن بستر رودخانه انسان را به فکر بستن بندهاو ایجاد کاناهای انتقال آب انداخت واین تا زمانی معنی داشت که آب در بستر رودخانه در حال جریان باشد در غیر این صورت انسان می‌بایست به فکر چاره ای می‌بود و آن حفر چاه بود . اولین انگیزه برای حفر چاه تامین آب آشامیدنی انسان بود که بسیار ساده با یک ظرف سفالی و یک ریسمان انجام می‌شد اما استفاده از آب چاه برای زمین‌های کشاورزی برداشت حجم بیشتری از آب را می‌طلبید که با زور بازوی انسان هیچ تناسبی نداشت . استفاده از نیروی گاو جهت شخم زدن زمین و کارهای کشاورزی دیگر ، تجربه خوبی شد تا انسان به فکر بالا کشیدن آب از چاه با نیروی گاو بیفتد ورزنه به مانند بسیاری از جاهای دیگر با توجه به اینکه شغل اکثر مردم ویا به عبارتی همه مردم کشاورزی بود تا قبل از ورود موتورهای آب کش از نیروی گاو جهت بالا کشیدن آب از چاه استفاده می‌کرد که از آن زمان ۵۰ سالی می‌گذرد ؛ معمولاً در گاوچاهها از دو راس گاو استفاده می‌شد و دو نفر نیز می‌بایست دست اندر کار این مجموعه می‌بودند ؛ یک نفر کار هدایت گاو را بر عهده می‌گرفت و نفر دیگر مسئول آبیاری و کلیه کارهای مرتبط به زمین بود ومعمولاً در این روش از آبیاری ۳۰۰۰ متر مربع زمین کشاورزی در یک روز به زیر آب می‌رفت . گاوها نیز هر کدام در یک نوبت کاری یا صیح تا ظهر و یا ظهر تا بعد از ظهر به کار گرفته می‌شدند ؛ گاوها از نژاد خاصی بوده وبه آنها گاو سیستانی می‌گفتند چرا که دارای یال و کوهان بودند که هر دو ویژه گی جهت استفاده برای آب کشی ضروری می‌بود ؛ کوهان به عنوان تکیه گاه چمله و مانع از رها شدن طناب پچ بند و یال باعث می‌شد که چمله مستقیماً با گردن گاو در تماس نبوده و احیاناً باعث زخم شدن و ایجاد درد برای گاو شود . در حین آب کشی گاوگردان معمولاً اشعاری را در قالب دو بیتی به سبک شیرازی می‌خواند که این خود باعث عدم احساس خستگی در فرد شده و فرمان برداری گاو را بیشتر می‌نمود ؛ وقتی که دو بیتی گاو گردان تمام میشد هم دلو پر آب شده بود و هم گاو میدانست باید حرکت کند . گاو چاه‌ها تکنولوژی قدیم محسوب میشد که در به وجود آمدن آن ۳۳ قطعه نقش اساسی دارد.

بخش نظرات این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی